تبليغاتX
پریا
پریا


گاهی دلم برای خودم تنگ می شود



سلام

باعرض پوزش از تاخير چند ماهه

آمده ام كه بمانم

تقديم به قيصرامين پور

سخت است كه يك تفنگ را درك كني

آرامش يك فشنگ را درك كني

همسايه ي رنج و درد بايد باشي

تا قيصر شعر جنگ را درك كني

+ نوشته شده در سه شنبه 12 آبان1388ساعت 20:18 توسط هوشنگ دیناروند |



 

 های است و اسیر هوی مردم شده است

عمریست عبوس و بی تبسم شده است

هر روز به دنبال خودش می گردد

مردی که شناسنامه اش گم شده است

مجموعه ی رباعی

( این مرد شناسنامه اش گم شده است)

به چاپ رسید

برای انجمن های ادبی با ۳۵درصد تخفیف ارسال میگردد

جهت اطلاع از نحوه ی تهیه به این شماره پیام بفرستید

۰۹۳۷۹۴۷۶۳۷۳ 

+ نوشته شده در جمعه 2 مرداد1388ساعت 19:49 توسط هوشنگ دیناروند |



لبهای تو با خنده ی زیبا مانوس

چشمک زده بر دو چشم خیست فانوس

بگذار که این غریبه لنگر بزند

در ساحل آرام ترین اقیانوس

+ نوشته شده در پنجشنبه 8 اسفند1387ساعت 20:9 توسط هوشنگ دیناروند |



در شام حسین ستاره یعنی زینب

یک سینه ی پاره باره یعنی زینب

در شعر و سروده های عاشورایی

یک عالمه استعاره یعنی زینب

+ نوشته شده در جمعه 13 دی1387ساعت 18:39 توسط هوشنگ دیناروند |



بعد از گذشت یکسال هنوز هم خانه بوی تو را می دهد پدر

 

در یک شب تاریک و در پائیز سردی

وقتی که بر گشتی نگاهم خیره کردی

دریا درون چشمهایت موج می زد

یک لحظه فکرش را نکردم بر نگردی

+ نوشته شده در پنجشنبه 18 مهر1387ساعت 19:57 توسط هوشنگ دیناروند |



بگذار برای خانه راهی بکشم

در خلوت شبهای تو ماهی بکشم

بغضی سرطانی شده در حنجره ام

تصمیم گرفته ام که آهی بکشم

+ نوشته شده در پنجشنبه 20 تیر1387ساعت 19:51 توسط هوشنگ دیناروند |



 

در حسرت لحظه ی به لب آمدنم

فریاد سکوت کرده تویه دهنم

از من همه واژه هافراری هستند

بوی بد لاشه می دهد پیرهنم

+ نوشته شده در پنجشنبه 22 فروردین1387ساعت 17:26 توسط هوشنگ دیناروند |



تقديم به روح پدرم

 

طوفان شدو آشيانه ام را انداحت

از روي لبم ترانه ام را انداخت

پيراهن شادي مرا باخود برد

پائيز درخت خانه ام را انداخت

+ نوشته شده در چهارشنبه 28 آذر1386ساعت 16:55 توسط هوشنگ دیناروند |